K 3-1

Charakterystyka ogólna

Odmiana K3-1 tworzy owocniki białe o kulistych kapeluszach. Należy do grupy odmian tzw. małych hybrydów, łatwo tworzących zawiązki. Idealna dla przetwórstwa, jak również na rynek w stanie świeżym. Doskonale przechowuje się w chłodni w temperaturze +2°C.

Podłoże

K3-1 wymaga podłoża prawidłowo przefermentowanego i pasteryzowanego, wolnego w momencie siewu grzybni od lotnego amoniaku.

Siew grzybni i inkubacja

Zalecana dawka na 1 m2 to 500 gramów grzybni.

Temperatura mierzona w połowie głębokości warstwy podłoża powinna być utrzymana na poziomie 25-26°C. Dopiero z chwilą osiągnięcia tej temperatury mierzymy okres inkubacji, który wynosi 14-16 dni. Temperatura poniżej 25°C nie pozwala na prawidłowo szybkie opanowanie podłoża przez grzybnię. Temperatura powyżej 27°C powoduje osłabienie i dalej zamieranie grzybni, mając tym samym wpływ na obniżenie plonów. Nie przegrzewać podłoża.

Okrywa

Przed nałożeniem okrywy powierzchnię podłoża, szczególnie w przypadku „kostek”, należy sczesać palcami. Zapobiegnie to bardzo niebezpiecznemu zjawisku (procesy gnilne) zatrzymania się wody w górnej warstwie podłoża. Zaleca się nakładanie okrywy zdecydowanie wilgotnej warstwą 5 cm. Bezpośrednio po nałożeniu okrywy należy spulchnić listewką z gwoździkami. Czynność ta jest wprawdzie pracochłonna, lecz bardzo korzystna dla prawidłowego wrastania grzybni. Dowilżanie okrywy należy rozpocząć po wrośnięciu grzybni na 5-7 mm do okrywy. Dowilżając okrywę, należy każdorazowo sprawdzać przemieszczenie się wody. Górna warstewka podłoża po ściśnięciu w dłoni powinna być lekko wilgotna, lecz nie przelana.

Uwaga! Odmiana K3-1 daje wysokie plony i wymaga okrywy o wysokiej pojemności wodnej. Nie każdy torf stosowany przez producentów spełnia ten warunek!

Inicjowanie owocowania

Po wrośnięciu grzybni na 3/4 głębokości okrywy przystępujemy do sczesania. Najlepsze wyniki daje głębokie czesanie do podłoża. Po sczesaniu okrywę podlewa się 1 litr na 1 m2 .

Dla zregenerowania się grzybni potrzebny jest okres 2-3 dni, w których staramy się stworzyć warunki dla wegetatywnego wzrostu grzybni (wysoka wilgotność, wysokie stężenie CO2 , temperatura powietrza 23-24°C), czyli pomieszczenia uprawnego praktycznie nie wietrzymy. Wyłączona jest także recyrkulacja. Musimy się pogodzić z lekkim wzrostem temperatury ponad owe krytyczne 27°C w tak krótkim okresie. Tzw. szok termiczny musi być prowadzony łagodnie, aby w ciągu 3 dni obniżyć temperaturę podłoża do 20°C przy temperaturze powietrza 17-18°C. W tym okresie tworzenia się zawiązków (tzw. szpilek) wilgotność powietrza powinna być na poziomie 90-93%. Od momentu uzyskania przez zawiązki „główki” zapałki należy wilgotność obniżać do 87%, aby przez odparowanie wody z owocnika stymulować jego dalszy wzrost. Ponieważ odmiana K3-1 łatwo tworzy owocniki, zbyt silne wietrzenie prowadzi do nadmiernego zawiązywania się owocników. Cyrkulację i wietrzenie trzeba będzie zwiększyć, a temperaturę lekko obniżyć do 16,5°C w okresie bezpośrednio przed zbiorem i podczas plonowania. Podlewanie pod 1 rzut rozpoczynamy od momentu uzyskania przez owocniki wielkości ziarna grochu. Podlewanie pod 2 rzut należy rozpocząć po „zdjęciu” z grzędy 75% pieczarek, czyli w momencie wzrostu aktywności w podłożu (temperatura rośnie w podłożu do 23°C). Przeciętnie daje się 3-4 litry wody. Mamy na to tylko 2-3 dni. Kolejne podlewanie wodą następuje po uzyskaniu przez pieczarki wielkości ziarna grochu. Podobnie postępujemy z podlewaniem pod rzut 3.

Uwaga! Zanim podlejesz, sprawdź temperaturę podłoża. Stosuj tylko bardzo dokładne termometry. Przy braku aktywności, czyli różnicy temperatur podłoże-powietrze, nie podlewać. Dopiero po „wymuszeniu” tej różnicy (1-1,5°C) wolno podlewać. Wentylacja dla osób nieposiadających aparatu do pomiaru dwutlenku węgla – pozostaje śledzić rozwój owocnika. Jeśli średnica kapelusza i trzonka (dotyczy owocnika o średnicy 1 cm) są równe, mikroklimat (wilgotność, CO2) jest optymalny i można spodziewać się dorodnych grzybów. Jeżeli średnica kapelusza jest większa od średnicy trzonka, wietrzenie jest zbyt intensywne. Gruby trzonek, mały kapelusz to objawy zbyt wysokiego stężenia CO2 .